Thursday, March 31, 2011

Yanni Tribute- Santorini

Santorini - Greece

Yanni - The Storm

Steve Irwin Death Video **Official Footage**


Diving the Skafandro suit

With it's size of about 8 by 16 kilometers Kalymnos is a fairly small island in the Aegean Sea. It is part of the Dodekanesos, a group of over 50 islands in the southeast of Greece.
Although sponge diving was a source of income for several Greek islands during the last centuries, Kalymnos is known to be the center of the Greek sponge diving industry. The waters around the Greek islands are very suitable for the sponges to grow, because of the high temperature. The best sponge quality is found in the southeast of the Mediterranean sea.
It is unknown when exactly the sponge became an article of use. In ancient writings (Plato, Homerus) the sponge is mentioned as an object used for bathing. In Kalymnos also sponge diving had it's roots in ancient times. It can be seen as the oldest profession on the island. Diving for sponges brought social and economical development to the island.
In the old days the "skin diving" method was used. The crew went out to sea in a small boat. They used a cilyndrical object with a glass bottom to search the ocean floor for sponges. As soon as one was found, a diver went overboard to get it. He was usually naked and carried a 15 kilogram flat stone, known as the "skandalopetra" with him to take him down to the bottom quickly. The diver then cut the sponge loose from the bottom and put a special net around it. Depth an bottom time depended on the divers lung capacity. They usually went down to about 30 meters for 3 to 5 minutes.
Although this was very hard work, this way of diving brought so many sponges to the island that the trade from Kalymnos expanded in a great way around 1800. Half-way the 19-th century Kalymnos had several merchants that became very wealthy. Through the big profits they made on the sponges they also gained a big influence on the social life on the island.
As from 1865 trading sponges became "booming business". The reason for this was the introduction of the standard diving suit or Skafandro as the Greeks call it. A merchant from the island of Symi brought equipment, probably Siebe Gorman, to the island. The advantages seemed enormous. Now, divers could stay down as long as they wanted in greater depths. The best sponges could be found at depths of about 70 meters. A diver could now walk on the ocean floor and look for them.
300 ships with divers (6 to 15 divers on each ship)
70 ships that harvested sponges with harpoons
70 trawlers

Due to the standard suit the sponge trade got an unlimited growth.From Kalymnos, ships sailed the Aegean sea and the Medeterranean sea. They went as far as Tunisia, Libya, Egypt, Syria and Lebanon. They stayed out at sea for at least 6 months.
The profit on the sponges was high. For the divers the working circumstances were better than diving naked. However, there was a big danger in staying down deep for long times: decompression sickness. soon after the standard suit was introduced, the first casualties appeard. The symptoms, heavy pain, paralysis and eventually death must have been terrifying for divers and other crew because they did not have a clue what caused all this ! 

A combination of several dives a day to depths up to 70 meters and then coming up without decompression stops did not miss its devastating effect: in the first years the standard suit was used, about half of the divers got paralised or died of decompression sickness. In her book "Bitter Sea", Faith Warn discribes that between 1886 and 1910 about 10.000 divers died and 20.000 got pemanently disabled.
This was also of big influence on all the people on Kalymnos. Every family had fathers, sons, brothers or other relatives that were paralised or never returned from the sponge diving season. By the end of the 19th century this caused big anxiety on Kalymnos, especially among women. In those days Kalymnos was ocupied by the Turks. The women asked the Turkish sultan to forbid the standard diving suit, which he did in 1882. Profits dropped: the divers had to go "skin diving" again. About 4 years later the suit was back and so were the decompression accidents.

It is easy to understand why the divers used the standard suit not knowing the dangers: The knowledge of decompression and decompression sickness developed in the 19th century. The studies used sponge diver experiences as input. The first workable decompression table came available around 1910. After that it took several years to get the knowledge to the remote Greek islands. Decompression tables could not prevent all diving accidents. The first tables did not cover repeated dives and the sponge divers made several repeated dives each day. As soon as they found out how important the bottom time was to prevent accidents the bottom time was kept by somebody aboard the ship. They used an hour-glass for this that was not very accurate.
Sponge diving brought wealth to the island but took a lot of lives as well. In the beginning only the merchants profited from it, later the whole community. Health care and education came available for everybody for free. The merchants posessed the fleet, the factories, restaurants, bars and a factory on Kalymnos were standard diving equipment was produced. English standard diving equipment was copied. Thus, the equipment was cheap and easy to maintain and repair. Spare parts were available on their own island. The "Xyth Pio" factory produced standard diving equipment for many years.
In the beginning of the 20st century the sponge diving industry had hard times in the Dodekanesos. Around 1900 the growth got to her maximum and both worldwars caused limitations to the trade. From Kalymnos and other islands like Halki and Symi large groups of divers settled in other parts of the world to do what they did best: diving. Around 1905 a group of about 500 divers from the Dodekanesos settled in Tarpon Springs, Florida, USA. These days diving helmets are still made by Nicolas Toth. Nic is the grandson of Antonios Lerios, born on Kalymnos, who settled in Florida in 1913 as a helmet maker.
After the second world war the sponge diving industry almost completely stopped in the Dodekanesos. In those days Australia refused to work together with Japanese divers in the pearl industry. Therefore many Greek divers settled in Australia.

Many people feel that the introduction of the synthetic sponge ment the end for the sponge diving industry. The biggest problem however, occured in 1986. Nearly all the sponges in the Aegean sea turned out to be infected. The cause of this never became clear. A sudden rise of the water temperature could be the cause. Similar infections appeard in the Gulf of Mexico in the 1940's 70's and 90's.
Anno 2001 there is hardly anything left of the sponge diving fleet from 1868. From 400 ships, about 10 to 15 are left. In recent years the sponges in the waters around Kalymnos have recovered in a great way. However, local sponge divers announced that they encountered infected sponges again in october 2000.
Some sponge diving witnesses can be found on some Greek islands. The capital of Kalymnos, Pothia, has a number of workshops left were sponges are cut and sold. In the harbour, a nautical museum has a display on sponge diving. The helmets you see in the previous page are in this exhibition. Vlihadia, a little town close to Pothia holds the "Sea World Museum". The privat collection of the Valsamidi brothers.
Sponge diver in full action. The use of standard diving equipment stopped in the 1970's. Many helmets were then sold as scrap-iron ! Still there are some divers in the sponge diving business. They now wear neoprene suits and a diving mask. They hold a mouthpiece between their teeth. This is attached to a air hose that leads to a compressor on the boat.
One of the many sponge shops you can still find on Kalymnos today. Due to pollution and huge harvesting there are hardly any Mediterranean sponges left. Tourists go home with the higher quality (and more expensive) Greek sponges or with Caribbean and Philippinean sponges that the Greeks import to sell.

Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ & Ρόαλντ Αμούνδσεν

Ο Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ (6 Ιουνίου 1868 – 29 Μαρτίου 1912) ήταν αξιωματικός του Βασιλικού Ναυτικού της Βρετανίας, που έγινε γνωστός μέσα από τις δύο αποστολές εξερεύνησης της Ανταρκτικής. Η πρώτη ήταν η "αποστολή Discovery" από τη Βρετανία, μεταξύ του 1901–04, και η δεύτερη η αποστολή για την ανακάλυψη του Νότιου Πόλου (Terra Nova Expedition), μεταξύ 1910-13.

Κατά τη διάρκεια της δεύτερης, τα μέλη της αποστολής της οποίας ηγούνταν, έφτασαν μέχρι τον Πόλο, τον οποίο όμως είχε προλάβει να ανακαλύψει λίγες μέρες νωρίτερα ο Νορβηγός Ρόαλντ Αμούνδσεν. Απογοητευμένοι, ξεκίνησαν για να επιστρέψουν πίσω, αλλά κατά τη διάρκεια της επιστροφής τους αυτός και οι τέσσερις σύντροφοι του υπέκυψαν στην κούραση, την πείνα και τις άσχημες καιρικές συνθήκες. Ο τρόπος με τον οποίο προήλθε ο θάνατός του μεγάλωσε ακόμα περισσότερο την φήμη του, κάνοντας τον λαϊκό ήρωα στη Μεγάλη Βρετανία.
Ρόαλντ Αμούνδσεν
Ο Ρόαλντ Ένγκελμπρεγκτ Γκράβνινγκ Αμούνδσεν (Roald Engelbregt Gravning Amundsen) (16 Ιουλίου 1872 - 18; Ιουνίου 1928) ήταν Νορβηγός εξερευνητής των πολικών περιοχών. Ηγήθηκε της Ανταρκτικής αποστολής του 1910-1912 η οποία ήταν η πρώτη που έφτασε στο Νότιο Πόλο.
Ο Αμούνδσεν γεννήθηκε σε οικογένεια Νορβηγών πλοιοκτητών και καπετάνιων στο Μπόργκε κοντά στο Σάρπσμποργκ. Ο πατέρας του ήταν ο Γιενς Αμούνδσεν. Εμπνευσμένος από το εγχείρημα του Φρίνττγιοφ Νάνσεν να διασχίσει την Γροιλανδία το 1888, αποφάσισε να αφιερώσει τη ζωή του στις εξερευνήσεις.

Μετά από διάφορες άλλες αποστολές, συμπεριλαμβανομένης της διάσχισης του Αρκτικού με το αερόπλοιο Νόργκε, ο Αμούνδσεν εξαφανίστηκε στις 18 Ιουνίου 1928 ενώ πέταγε σε μια αποστολή διάσωσης με τον διάσημο Νορβηγό πιλότο Λέιφ Ντίτριχσον, τον Γάλλο πιλότο Ρενέ Γουιλμπό και τρείς άλλους Γάλλους, προς αναζήτηση των χαμένων μελών του πληρώματος του Ιταλού Ουμπέρτο Νομπίλε, του οποίου το νέο αερόπλοιο Ιτάλια είχε συντριβεί ενώ επέστρεφε από τον Βόρειο Πόλο. Έπειτα, βρέθηκε κοντά στην ακτή του Τρόμσο, μια βάρκα από το Γαλλικό υδροπλάνο Latham 47, στο οποίο επέβαινε, η οποία είχε πρόχειρα φτιαχτεί ως ναυαγοσωστική σχεδία. Πιστεύεται πως το αεροπλάνο συνετρίβη σε ομίχλη στην Θάλασσα Μπάρεντς, και πως ο Αμούνδσεν σκοτώθηκε στην συντριβή, ή πέθανε λίγο μετά. Το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ. Η έρευνα για τον Αμούνδσεν σταμάτησε από την Νορβηγική Κυβέρνηση τον Σεπτέμβριο. Μια πρόσφατη ανακάλυψη (2003) προτείνει πως το αεροπλάνο κατέπεσε βορειοδυτικά του Νησιού Μπέαρ.

One last adventure The last voyage of Robert Falcon Scott

Northward Over the Great Ice

Robert Edwin Peary

Who reached the North Pole first?


Robert Peary's claim to be the first to reach the North Pole, 100 years ago today, has been hotly disputed ever since. We look at why the row continues, and a modern polar explorer recalls following in Peary's footsteps.

Antarctic history is peopled by true heroes: Amundsen, Shackleton and the tragic Robert Falcon Scott, who experienced one of the greatest disappointments in the annals of exploration when he reached the South Pole in 1912 to find the Norwegian flag flying there. The race to the High Arctic, by contrast, is tainted with friction, argument and accusations of barefaced lying. That many cannot name the explorer who first stood on the world's northern extremity is because the dispute over who it was has never been settled.

A century ago, on April 6, 1909, Commander Robert Edwin Peary, a civil engineer in the US Navy, claimed to have completed the journey in just 53 days - a speed that many believed to be impossible for any man, let alone one who had lost eight of his toes to frostbite on previous expeditions. For that reason, many polar historians believe that the first man to reach the pole on foot was a Yorkshireman: Sir Wally Herbert traversed the Arctic all the way from Alaska to Spitzbergen via the pole 60 years after Peary, in a trip that also proved controversial.

Neither man lacked determination. The polar historian Fergus Fleming describes Peary as “undoubtedly the most driven, possibly the most successful and probably the most unpleasant man in the annals of polar exploration”.
Robert Peary's Sledge Party Posing with Flags at the North Pole
Ooqueh, holding the Navy League flag; Ootah, holding the D.K.E. fraternity flag; Matthew Henson, holding the polar flag; Egingwah, holding the D.A.R. peace flag; and Seeglo, holding the Red Cross flag. (April 7, 1920).

But who really discovered the North Pole ?
On September 7, 1909, readers of the New York Times awakened to a stunning front-page headline: "Peary Discovers the North Pole After Eight Trials in 23 Years." The North Pole was one of the last remaining laurels of earthly exploration, a prize for which countless explorers from many nations had suffered and died for 300 years. And here was the American explorer Robert E. Peary sending word from Indian Harbour, Labrador, that he had reached the pole in April 1909, one hundred years ago this month. The Times story alone would have been astounding. But it wasn't alone.

A week earlier, the New York Herald had printed its own front-page headline: "The North Pole is Discovered by Dr. Frederick A. Cook." Cook, an American explorer who had seemingly returned from the dead after more than a year in the Arctic, claimed to have reached the pole in April 1908—a full year before Peary.
Frederick Cook and Robert Peary both claimed they discovered the North Pole.
Anyone who read the two headlines would know that the North Pole could be "discovered" only once. The question then was: Who had done it?

Wednesday, March 30, 2011

North Pole

The earth is home to two North Poles located in the Arctic region - a geographic North Pole and a magnetic North Pole.

Geographic North Pole
The northernmost point on the earth's surface is the geographic North Pole, also known as true north. It's located at 90° North latitude and all lines of longitude converge at the pole. The earth's axis connects the north and south poles, as its the line around which the earth rotates.
The North Pole is about 450 miles (725 km) north of Greenland in the middle of the Arctic Ocean - the sea there has a depth of 13,410 feet (4087 meters). Most of the time, sea ice covers the North Pole but recently, water has been sighted at the exact location of the pole.

If you're standing at the North Pole, all points are south of you (east and west have no bearing). Since the earth's rotation takes place once every 24 hours, if you're at the North Pole your speed of rotation is quite slow at almost no speed at all, compared to the speed at the equator at about 1,038 miles per hour.
The lines of longitude that establish our time zones are so close at the North Pole, the Arctic region uses UTC (Coordinated Universal Time) when local time is necessary at the North Pole. The North Pole experiences six months of daylight and six months of darkness.

Robert Peary, his partner Matthew Henson, and four Inuit are generally credited with being the first to reach the North Pole on April 9, 1909 many suspect that they missed the pole by a few miles. In 1958, the United States nuclear submarine Nautilus was the first vessel to cross the North Pole. Other attempts to reach the North Pole have been quite interesting. Today, dozens of planes fly over the North Pole using great circle routes between continents.

Magnetic North Pole
Located North of Canada
Located hundred of miles south of the geographic North Pole lies the magnetic North Pole at approximately 82.7° North and 114.4° West (2005), northwest of Canada's Sverdrup Island. However, this location is not fixed and is moving continually, even on a daily basis.
The earth's magnetic pole is the focus of the planet's magnetic field and is the point that traditional magnetic compasses point toward. Compasses are also subject to magnetic declination which is a result of the earth's varied magnetic field. Each year, the magnetic North Pole and the magnetic field shift, requiring those using magnetic compasses for navigation to be keenly aware of the difference between magnetic north and true north. The magnetic pole was first determined in 1831, hundreds of miles from its present location.
The National Geomagnetic Program of Geological Survey of Canada monitors the movement of the north magnetic pole and most recently determined its precise location in a 2001 survey. They've determined that the pole is moving at approximately 25 miles (40 kilometers) each year.
The north magnetic pole moves on a daily basis, too. Every day, there's an elliptical movement of the magnetic pole about 50 miles (80 kilometers) from its average center point.

Tibet The Story Of A Tragedy

Οι μυστικές γνώσεις του Θιβέτ ( Tibet's secrets for life ! )

Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι εκείνοι που στο άκουσμα και μόνο του ονόματος αυτής της «χώρας των χιονιών» δεν μένουν ασυγκίνητοι, ίσως γιατί ακούν ένα κάλεσμα . σαν να θυμούνται κάτι σημαντικό που έχουν λησμονήσει και ξαφνικά έλκει το βλέμμα του νου, το κάνει να υψώνεται και να προσπερνά τη μικρότητα και καθημερινότητα για να εστιαστεί σε κάτι πραγματικό υψηλό, άγνωστο και γνώριμο συγχρόνως κάτι περίεργο και μυστικιστικό αυτό το όνομα είναι: Θιβέτ !

Αναζητώντας κανείς τη «Στέγη του Κόσμου», όπως αποκαλείται το Θιβέτ, θα βρεθεί σε δρόμους που ανεβαίνουν μέχρι και τα 6.000 μέτρα ύψος για να φτάσει σε μια πραγματικά μοναδική στον κόσμο περιοχή, η οποία περιβάλλεται από οροσειρές που φτάνουν τα 9.000 μέτρα ύψος και που μονίμως είναι καρφωμένες στον ουρανό, όπου το λευκό του χιονιού ενώνεται με το λευκό των σύννεφων, κάτι πολύ δύσκολο να κατανοηθεί για κάποιον που δεν έχει πάει σε ψηλές χιονοσκέπαστες κορφές.

Το εκπληκτικότερο είναι ότι, σύμφωνα με κάποιους γεωλόγους, το υψίπεδο του Θιβέτ κάποτε ήταν θάλασσα!Οι άνθρωποι αυτού του τόπου - περίπου δύο εκατομμύρια- από τη στιγμή της γέννησής τους βρίσκονται στο έλεος των δυνάμεων της φύσης, μιας Φύσης σκληρής και απρόβλεπτης στις απότομες αλλαγές ήλιου-βροχής, χιονοθυελλών, παγοθυελλών ή κατολισθήσεων. Έτσι σε γενικές γραμμές, η καθημερινή ζωή αυτών των ανθρώπων ακολουθεί τους ρυθμούς της φύσης που έχουν μάθει να τη διαβάζουν και να προβλέπουν τις αλλαγές της. 
Δεν πρόκειται σε αυτό το μικρό άρθρο να περιγράψουμε το κοσμικό Θιβέτ, αλλά να εισχωρήσουμε στο εσωτερικό Θιβέτ, όπως εισχώρησαν τα στοιχεία αυτής της έντονης Φύσης στην καθημερινή ζωή αυτών των ανθρώπων και που χωρίς αυτήν την εισχώρηση, εμείς δε θα μπορούσαμε να καταλάβουμε το φαινομενικό παραλογισμό της επιλογής αυτού του τόπου για ανθρώπινη κατοικία, αν δεν υπήρχε μια εσωτερική φιλοσοφία, δηλαδή μια ανώτερη δικαιολογία. Αυτοί οι άνθρωποι δε θα μπορούσαν και δε θα ήθελαν να ζήσουν σε έναν τέτοιο αφιλόξενο τόπο, εκτός κι αν δεν είναι κοινοί θνητοί. Το σίγουρο πάντως είναι ότι, τουλάχιστον, δεν είναι κοινοί επειδή μοιάζουν με τους καλύτερους αθλητές μας, με τη διαφορά ότι οι θιβετανοί καθημερινά διατηρούν τις καλύτερες επιδόσεις τους, καθώς επίσης ότι δεν υπάρχει κανείς για να τους ζητωκραυγάζει: «Αποτραβήξου από τον ήλιο στη σκιά, για να αφήσεις θέση περισσότερη στους άλλους».
Και το σημαντικότερο... δεν το κάνουν για τον εαυτό τους, δεν ζουν για τον εαυτό τους! 
«Ο Ουρανός είναι αιώνιος και η Γη διαρκής. Γιατί; Δεν ζουν για τον εαυτό τους κι έτσι ζουν για πολύ».
Όπως συμβαίνει δηλαδή με τους αγωνιστές, γράφουν και γράφονται στην Ιστορία.Eμβαθύνοντας λοιπόν στη Θιβετιανή δοξασία, καταλαβαίνουμε πως χωρίς αυτήν την ανώτερη Φιλοσοφία Ζωής, (θεωρητική και πρακτική) σε τέτοιες συνθήκες διαβίωσης, δεν θα μπορούσε να υπερνικηθεί η ανθρώπινη ύπαρξη και χωρίς αυτήν τη νίκη στον κατώτερο εαυτό, το πνευματικό Άτομο δεν αφυπνίζεται.
Το φιλοσοφικό μυστικό του Θιβέτ λοιπόν βρίσκεται σε εκείνη την Διδασκαλία που μιλά για τρεις θεμελιώδεις Αρχές που εκδηλώνεται η Φύση σε όλη της την μεγαλοπρέπεια και που αυτές οι ίδιες Αρχές, με διαφορετικά ονόματα, συναντώνται στη φιλοσοφία όλων των μυητικών φιλοσόφων και Πολιτισμών.
Αυτές οι τρεις Αρχές είναι: ο Μακρόκοσμος (Ουρανός), ο Μικρόκοσμος (Γη) και ο Άνθρωπος. Οι έννοιες Κι, Σάρα και Μπάντγκαν σύμφωνα με την μετάφραση του Κόρβιν - Κρασίνσκι:
Κι, είναι «η Λογική (ΛΟΓΟΣ) που διαπερνά και στηρίζει το Σύμπαν».
Σάρα, είναι «η Αρχή που κατέχει τον κόσμο και κινεί κάθε δραστηριότητα»
Μπάντγκαν είναι «η Αρχή της Παθητικότητας», είναι η Ύλη.
Αυτήν τη Διδασκαλία, αν και ίσως δεν τη γνωρίζουν θεωρητικά οι απλοί άνθρωποι, όπως και εμείς δεν ξέρουμε πολλά από τα πράγματα που χρησιμοποιούμε, εν τούτοις, όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι ζωτικά συνδεδεμένοι με αυτές τις Αρχές, αρχές που επιβεβαιώνονται τη στιγμή του θανάτου τους, καθώς δεν φοβούνται να πεθάνουν, επειδή έζησαν με αυτές και θα αμειφθούν για αυτήν την στάση. «Στο θάνατο φαίνεται η πραγματική σχέση του ανθρώπου με τη ζωή».
Αν μιλάμε λοιπόν για μια πραγματική Φιλοσοφία Ζωής, τότε μέσα σε αυτήν έχει θέση και ο θάνατος, τον οποίο τόσο πολύ φοβούνται οι Δυτικοί.
«Να είσαι καρτερικός ω υποψήφιε, σαν κάποιος που διαρκεί αιώνια. Οι ίσκιοι ζουν και αφανίζονται. Αυτό που μέσα σου είναι, θα ζει παντοτινά. Αυτό που μέσα σου είναι, γνωρίζει γιατί είναι η ίδια η Γνώση».
Το «Μπάρντο-Τέντολ» είναι η Βίβλος-Οδηγός, που κατανοώντας τη φιλοσοφία του κατά την διάρκεια της ζωής, ο άνθρωπος ετοιμάζεται κατάλληλα ώστε να είναι έτοιμος και άφοβος στην παρουσία του θανάτου. Με αυτόν τον τρόπο μαθαίνει να Ζει ουσιαστικά και ελεύθερα χωρίς το φόβο του θανάτου.«Δείχνε τον δρόμο, έστω και αμυδρά και χαμένος μες στο πλήθος, όπως κάνει το βραδινό άστρο για εκείνους που πορεύονται μες στο σκοτάδι».,
«Να ΄σαι υπομονετικός ω υποψήφιε, σαν κάποιος που ούτε την αποτυχία φοβάται, ούτε και την επιτυχία χαϊδεύει. Κάρφωσε το βλέμμα της ψυχής σου πάνω στο αστέρι που είσαι η αχτίδα του, το φεγγοβόλο αστέρι, που λάμπει μέσα στα σκοτάδια της αιώνιας ύπαρξης, μες στις ασύνορες πεδιάδες του αγνώστου».


Tibet is a plateau region in Asia, north of the Himalayas. It is home to the Tibetan people, and to some other ethnic groups such as Monpas and Lhobas, and is inhabited by considerable numbers of Han and Hui people.

Tibet is the highest region on earth, with an average elevation of 4,900 metres (16,000 ft). It is sometimes referred to as the Roof of the World.
During Tibet's history, starting from the 7th century, it has existed as a unified empire and as a region of separate self-governing territories, vassal states, and Chinese provinces. In the interregnums, various sects of Tibetan Buddhism, secular nobles, and foreign rulers have vied for power in Tibet. The latest religious struggle marked the ascendancy of the Dalai Lamas to power in the 17th century, though his rule was often merely nominal with real power resting in the hands of various regents and viceroys. Today, most of cultural Tibet is ruled as "autonomous areas" by the People's Republic of China.
The economy of Tibet is dominated by subsistence agriculture, thoughtourism has become a growing industry in Tibet in recent decades. The dominant religion in Tibet is Tibetan Buddhism, though there are Muslim and Christian minorities. Tibetan Buddhism is a primary influence on the art,music, and festivals of the region. Tibetan architecture reflects Chinese andIndian influences. Staple foods in Tibet are roasted barleyyak meat, andbutter tea.
LASA is the capital of Tibet .

Ιστορία Ειδικών Δυνάμεων ( ΛΟΚ )

H γέννηση των Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων ανάγεται στις μέρες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά την ολοκληρωτική κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς, πολλοί Έλληνες διέφυγαν στη Μέση Ανατολή για να συνεχίσουν τον πόλεμο. Έτσι πολύ σύντομα σχηματίστηκαν οι I και II Ελληνικές Ταξιαρχίες, όμως η μεγάλη συρροή αξιωματικών δεν επέτρεπε την πλήρη απορρόφησή τους από τις υπάρχουσες μονάδες και γεννήθηκε η ιδέα της δημιουργίας μιας μονάδας αποτελούμενης αποκλειστικά από αξιωματικούς, οι οποίοι όμως θα εκτελούσαν καθήκοντα απλού στρατιώτη.

Η ίδρυση του Ιερού Λόχου
Τον Αύγουστο του 1942, ο υπουργός Στρατιωτικών και αντιπρόεδρος της Ελληνικής Κυβέρνησης στο Κάιρο, Π. Κανελλόπουλος, εξέδωσε διαταγή για την εθελοντική κατάταξη Ελλήνων αξιωματικών σε μια μονάδα που ονομάστηκε Λόχος Επίλεκτων Αθανάτων. H ανταπόκριση από αυτούς που διψούσαν για δράση ήταν μεγάλη και σύντομα 130 αξιωματικοί του Στρατού, της Αεροπορίας και του Ναυτικού με 40 οπλίτες και 30 βοηθητικούς επάνδρωσαν τη μονάδα. Αργότερα, η μονάδα ονομάστηκε επίσημα Ιερός Λόχος με έμβλημα μια αρχαία σπάθη και τη σπαρτιάτικη επιταγή "H ταν ή επί τας" και τον μπεζ μπερέ.

Διοικητής της ανέλαβε ο συνταγματάρχης Χριστόδουλος Τσιγάντες, ο οποίος δεν βρήκε καθόλου ευχάριστη την προοπτική χρησιμοποίησης της μονάδας ως Λόχο Βαρέων Πολυβόλων αποσπασμένο στη II Ελληνική Ταξιαρχία. Έτσι μετά από επαφή που είχε με το συνταγματάρχη Στέρλιγκ, διοικητή της επίσης νεοϊδρυθείσας καταδρομικής μονάδας SAS, ο Ιερός Λόχος υπήχθη σ' αυτήν και το Νοέμβριο του '42 μεταστάθμευσε στο Καμπρίτ, στο στρατόπεδο Commando. H εκπαίδευση περιλάμβανε αντικείμενα όπως αλεξίπτωτα, εκρηκτικά, πλωτά μέσα και διάφορα είδη οπλισμού. H δράση του Ιερού Λόχου άρχισε με καταδρομικές επιχειρήσεις σε συνεργασία με την SAS στην Κυρηναϊκή, το Φεβρουάριο του '43 στην Τυνησία σε συνεργασία με τους Γάλλους του στρατηγού Λεκλέρκ και τη Νεοζηλανδική Μεραρχία του στρατηγού Φρέιμπεργκ. Κατόπιν επιστρέφει στην Αίγυπτο, όπου τον Ιούνιο μαζί με την SAS, την SBS και το LRDG αποτελούν τις περίφημες Raiding Forces υπό τον ταξίαρχο Τέρνμπουλ.
Ο Ιερός Λόχος στα ελληνικά νησιά
Τον Σεπτέμβριο η Ιταλία συνθηκολογεί με τους Συμμάχους και οι Βρετανοί στέλνουν δυνάμεις σε ορισμένα νησιά, με ένα τμήμα Ιερολοχιτών να φθάνει στη Λέρο και τον Οκτώβριο το σύνολο των 334 Ιερολοχιτών να μεταβαίνει στη Σάμο. Λίγο αργότερα οι Γερμανοί αποκτούν τον έλεγχο των Δωδεκανήσων και το Νοέμβριο οι Βρετανικές δυνάμεις αποχωρούν. O Ιερός Λόχος μαχόμενος περνά στην Τουρκία κι απ' εκεί επιστρέφει στην Αίγυπτο για ξεκούραση. Τον Φεβρουάριο του '44, και σε συνεργασία με την SBS, αρχίζει καταδρομικές επιχειρήσεις σε νησιά του ελληνικού αρχιπελάγους. Τον Απρίλιο η δύναμή του έχει ανέλθει σε 425 άνδρες, οπότε αποφασίζεται η ανάπτυξή του σε Σύνταγμα με τις A και B Μοίρες και τη Μοίρα Διοικήσεως και προσωπικό πέραν των 1000 ανδρών. 
Τον Οκτώβριο οι Ιερολοχίτες αποβιβάζονται στον Πειραιά, αλλά παρά την εκκένωση της ηπειρωτικής χώρας οι Γερμανοί εξακολουθούν να κρατούν αποκομμένα τα Δωδεκάνησα, την Κρήτη, τη Μήλο, τη Λήμνο, τη Σαμοθράκη και τη Θάσο. O Ιερός Λόχος αναλαμβάνει την απελευθέρωσή τους, πράγμα το οποίο επιτυγχάνει. H εθνική προσφορά του ήταν τεράστια, καθώς με την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων ήταν φυσικό επακόλουθο να περάσουν αυτά, κάτω από την ελληνική κυριαρχία. 
Τον Ιούνιο του '45 ο Ιερός Λόχος επιστρέφει στην Αίγυπτο, όπου αφοπλίζεται για να διαλυθεί οριστικά στις 7 Αυγούστου 1945, μετά από τελετή στην Αθήνα. Τα στελέχη του Ιερού Λόχου αποτέλεσαν τη βάση για τη δημιουργία αρχικά το 1946 των περίφημων ΛΟΚ (Λόχοι Ορεινών Καταδρομών) και μετέπειτα (το 1947) των Δυνάμεων Καταδρομών, που οργανωμένες σε Μεραρχία των 5 Μοιρών έλαβαν μέρος στον εμφύλιο πόλεμο μέχρι το 1949. H φιλοσοφία της δημιουργίας τους ήταν η ύπαρξη μονάδων ικανών να μάχονται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.
Μετά την είσοδο της Ελλάδας στο NATO, η εξέλιξη των Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων επιταχύνεται για να λάβουν τη σημερινή τους μορφή, αγγίζοντας πλέον τα 50 χρόνια ιστορίας.
Ειδικές Δυνάμεις
Για να επιλεχθεί ένας στρατεύσιμος στις Ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις θα πρέπεια να δηλώσει την προτίμησή του στο Δελτίο Απογραφής Εφέδρου που συμπληρώνεται στο περιοδεύων. Σε περίπτωση που το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό και το σημείωμα κατάταξης δεν αναφέρεται στο Κέντρο Ειδικών Δυνάμεων στο Μεγάλο Πεύκο, ο στρατεύσιμος μπορεί να παρουσιαστεί σε οποιοδήποτε Κέντρο Εκπαίδευσης του Στρατού Ξηράς και να ζητήσει εκεί να υπηρετήσει στις Ειδικές Δυνάμεις. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα στα παρακάτω επίλεκτα σώματα:
Δυνάμεις Καταδρομών
Το 1965 σχηματίστηκε η 1η Τακτική Διοίκηση Καταδρομών, που το 1967 μετονομάστηκε σε 1ο Σύνταγμα Καταδρομών. H έδρα του 1ου ΣΚΔ βρίσκεται στη Ρεντίνα και οι Μοίρες Καταδρομών αποτελούνται από 3 Λόχους Κρούσεως, ένα Λόχο Υποστηρίξεως (ΛΥΠ) κι ένα Λόχο Διοικήσεως (Λ/Δ). Κάθε Λόχος Κρούσεως απαρτίζεται από 4 Διμοιρίες, εκ των οποίων η μία είναι η Διμοιρία Υποστηρίξεως (ΔΥΠ), και η κάθε Διμοιρία με τη σειρά της αποτελείται από 3 Ομάδες, ενώ η ΔΥΠ χωρίζεται σε Ομάδα Πολυβόλων με 2 στοιχεία, Ομάδα Όλμων με 2 στοιχεία και Ομάδα Αντιαρματικών με 3 στοιχεία. O ΛΥΠ αποτελείται από τη Διμοιρία Πολυβόλων με 6 στοιχεία, Διμοιρία Όλμων με 8 στοιχεία και τη Διμοιρία Αντιαρματικών με 6 στοιχεία MILAN. Σύμφωνα με την παράδοση, ο κάθε Λόχος διατηρεί ξεχωριστή ονομασία, όπως συνέβαινε με τους πρώτους ΛΟΚ που είχαν δημιουργηθεί. Το μεγαλύτερο μέρος της εκπαίδευσης διεξάγεται στα βουνά της Ελλάδας και οι δυνάμεις αυτές ειδικεύονται στον ορεινό αγώνα, στην επιβίωση και στον ανορθόδοξο πόλεμο. - Ασκήσεις γυμναστικής στον αμερικανικό στρατό

NATO military maneuvers, USA and Ukraine armed forces

What Do I Need to Join the Army?

When a person is interested in joining the United States military, he has five different branches, such as the Navy, Air Force and Marines, to choose from. The U.S. Army is one of the branches of the Armed Forces. A person in the Army can be stationed in various locations around the world and the Army has positions available for peacekeeping initiatives even when there are no specific conflicts. The U.S. Army does have certain requirements to be qualified to join.

  1. General Requirements

    • The U.S. Army has basic criteria for enlisting. Specific jobs require additional qualifications; however, anyone wanting to join must meet certain minimums. You must be a resident alien of the United States or a United States citizen. You need at least a high school diploma and must be no older than 34 and at least 17,. although a 17-year-old is required to have her parent's signed consent to join. An applicant with more than two dependents cannot join.
      If you meet the minimal qualifications, you are then required to take an examination, called the Armed Services Vocational Aptitude Battery (ASVAB) test. The test has different areas that determine your skills in areas such as reading and math, but also in science, mechanical understanding, electronics and computer skills, such as coding speed. The portion of the overall ASVAB test that determines if you are qualified to join the Army is called the Armed Forces Qualification Test (AFQT). You must achieve a minimum score of 31. The ASVAB test also determines what specific jobs you are qualified to perform.
      Physical ExaminationIf you have passed the AFQT portion of the ASVAB, your next step to enlistment is passing a physical. The exam is performed at the Military Entrance Processing Station (MEPS). Many factors go into the overall decision regarding your physical capabilities to join the Army. Considerations such as previous conditions, weight and height and visual acuity are all taken into consideration. You will have blood and urine tests, visual and auditory tests as well as a thorough physical examination. If you have a pre-existing condition, it may or may not impact your ability to join the Army. You may be required to bring previous medical records for review. Typically, your recruiter understands the requirements and will coach you on what information to provide.
      Οther Considerations
    • Several other factors may impact enlistment into the Army. For example, you need to be considered morally appropriate. This is often determined by such issues as a criminal history. If you have minor offenses, they probably won't impact your ability to join the Army. However, if you have a serious criminal background, you may be disqualified. The same issue applies to drug and alcohol use. If you used drugs in the past, you are likely still qualified to join the Army. However, if you currently use drugs or abuse alcohol, it can disqualify you. Be prepared to answer extensive questions about past criminal behavior and your alcohol and drug usage.

Tuesday, March 29, 2011

how to make a tattoo

Tattooing Procedure

The body art of tattooing mainly involves the procedure of injecting one or more pigments into the dermis, the layer of connective tissue that lies just below the epidermis. After the pigment is injected into the skin, the immune system's phagocytes get activated in the epidermis and upper dermis, swallowing up the pigment particles. The result is that the pigment goes down, throughout a homogenized damaged layer. As the particular body part undergoes healing process, the damaged epidermis starts flaking away. 

With the flaking of epidermis, the pigment on the surface of the skin starts fading away. However, the deeper layers of skin experience the formation of granulation tissue. In time, owing to collagen growth, they get converted into connective tissues, mending the upper dermis. Since the upper dermis has pigment trapped within fibroblasts, its healing leads to the pigment in the layer just below the dermis/epidermis boundary. Soon, the pigment becomes stable and with the passing time, engrains pigment deeper into the dermis, forming the tattoo. 

Traditional Procedures
In the earlier times, all the societies and cultures made use of different procedures for tattooing purposes. Some of these traditional procedures continue till date. For instance, in some tribal societies, tattoos are created by cutting designs into the skin and putting ink, ashes or other coloring agents into the wounds. In other cultures, tattoo making involves beating ink into the skin, using sharpened sticks or animal bones. Another tattooing method, mainly used in Japan, is called tebori. In this method, tattooing involves hand poking i.e. inserting the ink under the skin, with the help of non-electrical tools, which are handmade and handheld and have needles made of honed bamboo or steel. 

The Modern Method
Today, the most common method of tattooing comprises of the use of electric tattooing machines. Apart from making the tattooing procedure much simpler, the machines have also increased its ease. The machine comprises of a group of needles that are soldered onto a bar. The bar has an oscillating unit attached to it. In the modern method, the ink is inserted into the skin, through the needles, which are repeatedly driven and out of the skin, somewhere between 80 and 150 times in a second. 

The modern method of tattooing is much more hygienic as well as sterile as compared to the traditional methods. The needles used for the purpose are disposable in nature and come in individual packages. In the present times, almost all the tattoo artists take care to wash their hands as well as the 'area to be tattooed'. At the same time, they wear gloves and wipe the wound frequently, to prevent any infection or allergy. Still, one cannot completely do away with the risks involved with tattooing.

Tattooing Cost

The artists, who charge by the hour, generally charge between 75 and 150 dollars per hour. However, the leading artists may charge even more than that. Most of the tattoos cost a minimum of fifty dollars, but can cost upto thousands of dollars over numerous tattoo sessions, according to the tattoo design. A base is required even for the very small tattoos done, keeping the cost and preparation of the equipment in mind. 

Tattoo Removal Methods 

Laser surgery is considered to be one of the best methods of tattoo removal. In this method, first of all, a cream or gel is applied on the skin, to make it numb. Thereafter, laser light is targeted at the tattoo ink. As a result, the ink breaks into tiny fragments, which are removed by the scavenger cells (immune system) of the body, with time. However, you need to undertake the laser treatment more than once, to be fully effective. 

Intense Pulsed Light Therapy
The latest as well as one of the most popular methods of tattoo removal, today, is Intense Pulsed Light Therapy (IPL). It is almost like the laser therapy, the only difference being that in IPL, instead of the laser, high intensity light is used to break down the ink into tiny fragments. This method is believed to be less painful than laser therapy and much more effective as well. However, the IPL method is also quite expensive. 

Surgical Excision
The excision method of tattoo removal is more useful when the tattooed area is comparatively small. Though it is used in case of larger tattoos as well, in that case, the entire procedure has to be carried out in a phased manner. In this method, local anesthesia is applied to numb the tattooed area, after which the tattoo is removed with a scalpel. The edges are then brought together and stitched well. Excision method helps in complete elimination of tattoos and involves minimal bleeding. 

Dermabrasion is yet another effective method of tattoo removal. This particular method involves freezing of the tattooed part, by spraying it with a solution. After freezing the area, an abrasive instrument is used to mechanically remove or 'sand' the upper layers of the skin. Thereafter, the area is bandaged. The new layer of remodeled skin, which replaces the 'sanded' skin after some time, has a smooth and revived appearance, devoid of the tattoo.

Tattooing In Prehistoric Times

Tattooing is basically a body art, through which people accentuate and enhance the look of the body. Though quite common in the present times, did you know that this body art has its roots firmly laid to the prehistoric era? Surprised!! Tattooing has a history that goes back, till the Neolithic ages. An age old practice, people from various cultures would flaunt tattoos on their body for different reasons, even during those times. This can be proven from the fact that the different mummified bodies, which were discovered in the recent years, also had traces of tattoos in them. In the primitive age, tattoos were drawn on parts of body for mainly for therapeutic measures. It is known that tattooing was basically used, as a treatment for people suffering from rheumatism or arthritis. Apart from medicinal purpose, tattoos were also impressed on the body for spiritual reasons. 

Tattooing In Prehistoric Era
In prehistoric times, tattooing was prevalent in many lands. Tattooing has been a Eurasian practice, since Neolithic times. The first mummy that was discovered with prehistoric tattoos, all over his body, dates back to the 3300 B. C. Named 'Otzi the Iceman', his body was extensively covered with therapeutic tattoo. In totality, his body bore 57 tattoos, in different parts - a cross on the inside of the left knee, six straight lines 15 centimeters long above the kidneys and numerous small parallel lines along the lumbar, legs and the ankles. In the Steppes, other natural mummies up to 7000 years old have been found to have tattoos. 

The Tarim Basin in the Western part of China, Xingjian Province also revealed several tattooed mummies of a European physical type. Though relatively unknown, the mummies found in the region could date from the end of the 2nd millennium BC. It will be surprising for you to know that the tattoos revealed during this age were very different from each other. As per historical records, the mummies are known to have a western physical form. Three tattooed mummies (dated back to the 300 BC) were extracted from the permafrost of Altai Mountains in second half of the 20th century.

There were three mummies - one female and two males. Their tattooing involved animal designs repertory. The designing was carried out in a curvilinear style, to make the tattoo look fascinating and appealing. The Man of Pazyryk (the Scythian chief) discovered in Russia, was also tattooed with therapeutic dots lined up along the spinal column (lumbar region) and around the right ankle. Tattoos from different ages revealed some interesting and exciting facts. Much credit is given to the tattoos, as it was because of them that historians were able to attain information about the Neolithic ages.